Poznaj historię naszego sękacza

Jak legenda głosi blisko pięć wieków temu królowa Bona, pragnąc uświetnić ucztę weselną swego syna Zygmunta Augusta, zleciła przygotowanie wyjątkowego wypieku. Oczom tłumnie zgromadzonych dostojnych gości, ukazał się bursztynowo-złoty kołacz. Po przekrojeniu wypiek przypominał pień  ściętego drzewa z widocznymi słojami.

Wieść o królewskim specjale rozniosła się wśród ludu. Wkrótce sękacz stał się elementem polskiej kuchni, symbolem dostatku i ciężkiej pracy. Przygotowywano go na wielkie okazje. Potrzebne składniki były kosztowne, a proces pieczenia wymagał umiejętności, sprzętu i czasu. Pieczono go nad ogniskiem z gałązek brzozy lub olchy polewając ruszt ciastem.

Sękacz to ulubione ciasto milionów Polaków. Jest niezwykle smaczny, trwały i ma charakterystyczny niepowtarzalny wygląd. Specyficzny sposób pieczenia, polegający na polewaniu ciastem obracającego się wałka, nadaje mu charakterystyczny, podobny do choinki kształt. Z pewnością tradycyjnego, ręcznie robionego sękacza nie da się pomylić z żadnym innym wypiekiem. Każdy kęs dostarcza podniebieniu prawdziwej rozkoszy. Tak smakuje tylko sękacz Zaniewicza!